МӨЛДІРГЕ
Шығатын жол таба алмай,
Көмекке шақыратын жан таба алмай,
Тұщымды ой таба алмай,
Жүйткіп келе жаттым да,
Мен кенеттен
Тығылдым күресінге.
Сырласым-ау, ақылдым,
ақылшым-ау,
Сен соны білесің бе?...
Күресін ерігенше
Мен қатып қалардаймын.
Ойдағы мың сауалға бір жауап
таба алмаймын.
Тағы алдаймын өзімді...
Бір білерім – дәрменім түгесілді,
Қала алмаймын!
Жеңе алмаймын күйзеліс – күресінді...
Сен кеткенде жұлдыз емес,
Сөнген еді бір Күн.
Содан бері мың жыладым,
мың құладым,
Күлдім.
Мағынасыз күндерімді сүрдім,
Мендік емес бір адамды сүйдім...
Бұл өмірдің мәнсіздігін менен ерте ұққан
Сен расында ақылдысың,
Сіңлім!...
Енді, міне, тіреліп күресінге,
Мәңгілік пен жалғыздықтың
бірін таңдап тұрмын...